محمد بن هندوشاه نخجوانى

124

دستور الكاتب في تعيين المراتب ( فارسى )

يابد « 1 » تا موجب مزيد تقويت و تربيت گردد ان شاء الله تعالى بدان سبب اين حكم نفاذ يافت تا امراء الوس و تومان و اصحاب ديوان بزرگ و امراء هزاره و صده و حكام و متصرفان و بتيكچيان ولايات ممالك محروسه عموما و اردوى معظم « 2 » و تبريز و آذربيجان « 3 » و اران ( * ) و موغان « 4 » ( * ) و بغداد و عراق عرب « 5 » و سلطانيه و عراق عجم خصوصا از ابتداى اين سال ( * ) مولانا صاحب اعظم شمس الملة و الدين « 6 » را متصدى « 7 » نيابت « 8 » وزارت دانسته در جميع قضايا رجوع با او كنند و بىاستصواب و استشارت او در هيچ مهم از مهمات ديوانى شروع ننمايند و وقوف و معرفت و پروانهء او بر مسودات و نشان « 9 » بر احكام و بروات و امثله و مكتوبات معتبر و معوّل عليه شناسند و تفويض حكومت « 10 » ولايات بعمال و متصرفان بكنكاج و صواب‌ديد او كنند و از مضمون آرا و مكنون « 11 » ضماير او كه مشتمل بر مصالح مملكت باشد عدول نجويند و تجاوز ننمايند و بر تغيير و تبديل

--> ( 1 ) - ت : بايد . ( 2 ) ث : حذف شده . ( 3 ) - آ ت : آذربيجان ، ب : آذربيجان ، پ : آذربيجان ، ث : آذربيجان ، ج : آذربيجان . ( * 4 ) - آ : حذف شده ، ث : و موغان و سلطانيه . ( * 5 ) پ ج : حذف شده . ( * 6 ) پ ج : خواجه فخر الدين . ( 7 ) - آ : حذف شده . ( 8 ) - آ : نايب . ( 9 ) ت : او - افزوده . ( 10 ) ت : حذف شده . ( 11 ) - ج : مكتوب .